Vitvélar eru æðisleg verkfæri en það er mörgum illa við þær, af misgildum ástæðum og ég nenni ekki að tíunda þær. Fólk er mjög gott í að greina hvort textar eru skrifaðir af gervigreind eða ekki. Það kemst (líklega) enginn upp með að nota gervigreind og virka einlægur, sniðugur. Það er jafnvel auðvelt fá fólk á móti sér með því að nota vitvélatexta. Það er meira að segja hægt að fá fólk á móti sér fyrir það eitt að skrifa einsog gervigreind.

Vitvélatextar virka einsog frágengnir textar en byggja á ófullgerðum hugmyndum (prompt). Ekki sóa tíma okkar með því að láta okkar lesa í gegnum vélaorðagjálfur, sendu bara fucking promptinn. Ekki vanmeta töfrana sem gerast þegar fólk hittist og tafsar á ófullkomnum setningum (promptum) og fylla þig eldmóði. Það gerist ekki við að lesa texta eftir gervigreind.

Prufaðu að standa uppí Kúmen og spyrja einhvern hvað klukkan sé og segðu svo að viðkomandi líti út fyrir að hafa lesið Ísfólkið. Bara eitthvað. Bara ekki láta vitvélina fullgera alla hugsun fyrir þig og matreiða oní aðra. Þú vilt eitthvað meira. Þetta eru samt góð verkfæri. Sérstaklega eru þau prýðileg í að skrifa texta fyrir aðrar vitvélar, en farið varlega. Leyfið hugmyndunum að sitja og vera ófullgerðum öðru hvoru. Nú reiknast mér til að ég hafi notað tölvur til að skrifa allskonar „generative“ texta, með hléum í rúma tvo áratugi, og kalla ekki allt ömmu mína í rugli og bulli en bið ykkur að fara varlega næst þegar þið setjið saman texta.