- Það er mikilvægt að umkringja sig fólki sem veitir manni innblástur.
- Nú nú.
- Ég er enn að reyna finna stíl minn eftir barneignir.
- Aha.
Það þýðir ekkert að eiga í samtali við pizzusendla.
Það þýðir ekkert að eiga í samtali við pizzusendla.
Mér finnst spilling heimilisleg og vær. Börnin sofa best þegar þau sofa oná fisk sem kaupmaðurinn pabbi þeirra stal. Þetta er
ekki einhverjar vangaveltur heldur sannað með tímanum og verkum
manna sem ég lít upp til. Með lögum skal land byggja og heimili
með undanskotum og svikum. Þið sjáið mig ekki, bara þessi orð,
en þið getið eflaust séð fyrir ykkur mig að éta mjólkurkex í bræðiskasti. Mjög heimilislegt. Og á veggnum hvílir stolin klukka og börnin, þau eru ekki einu sinni mín. Heimilisleg og vær spilling.
Djók. Ég er að bulla. Veit ekki hvað ég á að segja og börnin eru svo sannarlega mín.
Og þannig kenndi strákurinn minn, sem verður 5 ára í mars, hvernig búa á til pulsuspagettí.
Lesandinn hafði samband og sagði að svartsýnir og hávaxnir mættu nota niðreftir.
Svo þetta er allt niðreftir héreftir.
Ég segi alltaf að allt sé uppeftir þar til einhver leiðréttir mig þá segi ég að allt sé niðreftir.
Nú er ég orðinn 40 ára og hef sætt mig við að ég mun aldrei læra muninn.
„Þú ert með svo stóran rass, pabbi, að hann kemst ekki í buxurnar.“
Þetta segir dóttir mín sem verður fjagra ára í apríl. Ég er orðinn maður sem segir gamansögur af börnunum sínum og mér er fökk sama. Þetta er bloggið mitt.

Dansaðu úmpa þar til þú deyrð. Hvað er úmpa? Það veit enginn.
Þetta segir dóttir mín sem verður fjagra ára í apríl. Ég er orðinn maður sem segir gamansögur af börnunum sínum og mér er fökk sama. Þetta er bloggið mitt.
Þú ert ekki vandamálið.
Mögulega.
Það er ekki útilokað.
Mjög líklega ertu samt vandamálið og þú ert ekki að segja þér það nógu oft.
Hættu að berja þig niður. Þú ert mögulega vandamálið og það geta ekki allir verið vandamálið.
Það er óforbetranleg sjálfhverfa að álita að þú sért einn af þeim fáum sem eru vandamálið.