
Lag, lag


Ah! Ég var að muna að Stankonia með Outkast er frábær plata.
Ég man þegar platan kom út og mér þykir leiðinlegt að viðurkenna það en ég hrópaði ekki upp fyrir mig af hrifningu þá. Hugsanlega gekkst ég við snilld plötunnar með einhverju umli. Ekkert meira en það.
Einu sinni þó var ég í íslenskutíma að hlusta á Stankonia og kennarinn bað mig um að taka af mér heyrnatólin og hlusta á sig í staðinn. Ég svaraði með einföldu „Afhverju?" en átti í raun við að mér þætti platan frábær og við ættum að hlusta á hana saman. Hann svaraði mér með „Af því að ég er að segja þér það" en var eflaust að reyna að segja mér að Laxness væri snilld og að hann langaði til að deila því með mér.
Mér finnst við ættum að hrópa oftar upp fyrir okkur af hrifningu.




Ég get ekki skrifað stafinn m. En ef ég skrifa „arilyn onroe“ áttar tölvan sig á samhenginu og bætir við m'um.
Þar af leiðandi skrifa ég mjög oft „arilyn onroe“ og stroka svo út til að fá m.
j er líka hætt að virka á þessu takkaborði, en tölvan áttar sig á því að það vantar j þegar ég skrifa „anis oplin“.
Ég held ég sé trúaður en ég er ekki svona hanga'eð fólki kristinn. Bara klassíska erfðasyndin, sársauki, sektarkennd og refsing … alveg einn … kristinn.


Dansaðu úmpa þar til þú deyrð. Hvað er úmpa? Það veit enginn.
