Færslur merktar: fjölskyldan

Dreymdi að ég ætti allt í einu þrjú börn (en ekki tvö) sem ég var að teyma með mér. Ég mundi ómögulega hvað þriðja barnið héti.

Hrökk upp. „Ég er þriðja barnið!“, sofnaði strax aftur og reyndi að hlúa að þeim öllum.

Frænku mína dreymdi að ég væri að viðra hjónasæng. Var hún sannfærð um að ég væri að eiga við gifta konu og ráðlagði mér að hætta því. Ég sagði henni frá draumi sem mig dreymdi. Ég átti alltof mörg spil á hendi, og á borði, og var að leggja niður laufa- og hjartagosa.

„Gosi er fyrir ný tækifæri. Hjarta fyrir ástina, lauf er kannski fyrir framfarir í starfi. Þú ættir samt ekki að hitta gifta konu.“

Ég þakkaði henni fyrir ráðið, þó það nýtist mér lítið.

Súpan heppnaðist ágætlega, en börnunum fannst rófubitarnir of stórir.

Við fórum í göngutúr en það fór að rigna. Það fannst mínu fólki bara gaman.

Ég er bara að hanga með börnunum og skoða Internetið þessa helgi.

Einu sinni var ég oft á barnum um helgar og týndi allskonar, þar á meðal poka fullan af bókum.

Einhver frá Íran á Telegram segir í gríni að sjúkrabílar hafi verið kallaðir til vegna fólks sem dó úr hlátri yfir því hve ómerkilegar loftárásir Ísraelsmanna hafi verið. Aðrir frá Íran ásaka Jórdani og Sáda um að aðstoða Ísraelsmenn. Á Reddit eru svo Ísraelsmenn að örvænta yfir því hve illa gengur að heyja „stríð á sjö vígstöðum“ og á sama tíma á Twitter sýna hebreskar skoðanakannanir að miklum meirihluta finnst að stjórnvöld þurfi að vera enn herskárri. Líbanir líta á hvern einasta ísraelskan hermann sem er felldur sem ágætis tilraun sem megi ítra áfram [ath. mitt orðalag, ekki þeirra]. Gaza-búar á Telegram eru svo mest að telja upp hverjir dóu síðustu daga og minnast þeirra — það er jú skipulagt þjóðarmorð sem er viðhaft þar — varfærnislegast væri að segja að það sé ekki líklegt til árangurs að bjarga gíslum með því að svelta alla eða sprengja upp, en það er eflaust best að kalla hlutina sína réttu nafni: þjóðarmorð.

Mér sýnist á öllu, miðað við áframhaldandi loftárásir Ísraelsmanna, að þeir ætli sér að draga þetta á langinn og átökin og þjóðarmorðin muni stigmagnast. Meiri stigmögnun þrátt fyrir að nýjustu tölur sýni að hagkerfið þoli þetta illa, sálarlíf hermanna alls ekki, alþjóðasamfélagið (vonandi) er alveg að fá nóg og enginn augljós ávinningur sjáanlegur. Til að útskýra af hverju þarf einhvern betur að sér í real-politik en mig, einhvern sem veit hvaða fleiri breytur skipta máli í „raunveruleikanum“ eða kannski einhvern sem er betur að sér í grimmd.

Ég er að prufa gera kjötsúpu í slow-cooker í fyrsta sinn. Á pizzu í frystinum ef allt klikkar.

Ég lagðist upp í sófa. Fljótt komu tvö börn og tvær kisur og ég náði þessari mynd.

Ég bjóst aldrei við því að þurfa að skafa krem af Oreo fyrir lítið barn sem fullyrðir að gumsið skemmi annars frekar gott kex.

• Pabbi, höfum pulsuspagettí
• Spagettí með pulsum?
• Já, maður þræðir spagettí í gegnum pulsurnar.
• Það er ekki hægt.
• Jú ef það er ósoðið.

Og þannig kenndi strákurinn minn, sem verður 5 ára í mars, hvernig búa á til pulsuspagettí.

„Þú ert með svo stóran rass, pabbi, að hann kemst ekki í buxurnar.“

Þetta segir dóttir mín sem verður fjagra ára í apríl. Ég er orðinn maður sem segir gamansögur af börnunum sínum og mér er fökk sama. Þetta er bloggið mitt.

• Pabbi, mér finnst kúkur ekki lengur fyndinn.
• Nú?
• Mér finnst samt rass og prump fyndið.
• Já. Prump er mjög fyndið.
• Og nebbi og dúskur.
• Dúskur á húfum?
• Já. Dúskur er fyndið.

Þetta segir dóttir mín sem verður fjagra ára í apríl. Ég er orðinn maður sem segir gamansögur af börnunum sínum og mér er fökk sama. Þetta er bloggið mitt.